تواد پسرآبان ماهی ودختردی ماهی عزیزم
سلام ودرود گاهی آنقدر دلم برای سالها ماهها وروزها وحتی لحظه های خوش گذشته تنگ میشود که بغضم میگیرد، روزهایی که با وجود کسری وقت وبچه کوچک وهزار گرفتاری خودم را دربین این کارها رها میکردم ودر دل نی نی وبلاگ جای میگرفتم ولحظه ای از خاطرات بچه هارا از دست نمیدادم وبرای امروز وفردا ثبت میکردم اما چه شد که یهو زمان متوقف شد وخاطراتی که در مغزم ثبت کرده بودم وامروز فردا میکردم که بنویسم گذشت زمان همه را از مغزم پراند واین سخترین لحظه ی زندگی من بود درست زمانی که سخنان شیرین وشکسته بچه هارا میشد در قابی پراز خاطرات شیرین به یادگار گذاشت لحظه ای که تکرار نمیشود ومن جز غبطه وحسرت نمی توانم کاری کنم کاش لحظه لحظه ی اون حرفهای شیرین برایم زنده...
